środa, 11 lutego 2015

Feldmarszałek Iwan Fiodorowicz Paskiewicz - przyczynek do oceny przymiotów głównodowodzącego armii rosyjskiej, od lipca do września 1831 r.

Feldmarszałek Iwan Fiodorowicz Paskiewicz
Wielu nie docenia przymiotów feldmarszałka Paskiewicza, zarówno tych wojskowych jak i tych politycznych.

Studium generała Aleksandra Puzyrewskiego o tej wojnie, podobnie jak rozprawa pruskiego historyka Willisena *), które czytałem z uwagą, dają się trącić zmęczeniem przy rozbiorze ostatniego okresu wojny, autorzy przyjmują co trzeba podkreślić od niemal samego początku postawę niechętną względem nowego głównodowodzącego i to widać zwłaszcza u rosyjskiego historyka tej wojny, który na kolejnych stronach punktuje Paskiewicza, przeciwstawiając jego realne decyzje z.. planami Tolla. [Nie chcę wyjść w tym miejscu na kogoś kto postradał rozum, krytykując naukową rozprawę dotowaną podówczas kiedy została wydana przez Cesarską Akademię Nauk, niemniej jest to moje zdanie, które opieram na studium Clausewitza.]

Ale to właśnie Paskiewicz "skonsumował" Ostrołękę, to on wykonał w całości plan operacyjny przeprawy głównych wojsk, mimo że pozycja armii którą zastał po poprzedniku nie była do pozazdroszczenia, nie dość że sprawnie uporządkował szyki to zgodnie z wykładnią przeprawy na lewobrzeże Wisły, dokonaną przez Józefa Dutkiewicza **), wykazał się konsekwencją w działaniu, wreszcie to On rozumiał, a co Strzeżek ***) stara się podkreślić, iż Paskiewicz przeciwstawił się 'suworowskim' zapędom Tolla względem powtórzenia rzezi Pragi z roku 1794, feldmarszałek uważał że konflikt ten należy zakończyć blokadą miasta, możliwe w jak najmniej krwawy sposób.

Jako głównodowodzący rozumiał że po tej wojnie będzie trzeba żyć i się układać z "dzisiejszymi wrogami".

Dlatego też niektórzy jego "ospałość" dostrzegają w tej 'duszy' przezorności, która nie chciała komplikować niepotrzebnie czegoś co i tak było zagmatwane przez pewność feldmarszałka Dybicza, a ta po raz pierwszy została stępiona, nie przez Żymirskiego czy Skrzyneckiego, a przez.. lutowe roztopy.


===================
*) Willisen W., Theorie des grossen Krieges angewendet auf den russisch-polnischen Feldzug von 1831. Cz. 1-2., Berlin 1840, ss. XVI, 205 + VIII, 164.
Edycja druga powyższego opracowania, została wydana w Lipsku w 1868 roku, jako całość pt. Der russich-polnische Feldzug des Jahres 1831.
Kolejno rozprawa ta została przełożona na język hiszpański i wydana w Barcelonie roku 1850-tym, natomiast w Polsce o ile wiem ukazało się skrócone tłumaczenie z wydania "lipskiego" tj. 2-go, w publikacji: Michała Sokolnickiego, Wojna polsko-rosyjska w roku 1831, Poznań 1919, s. 279-364. [książka sama liczy sobie 364 strony, natomiast autor przedłożył tekst Willisena m.in. o wyprawę na gwardię].
**) Dutkiewicz J., Przeprawa Paskiewicza przez Wisłę w lipcu 1831 r., Studia i Materiały do Historii Wojskowości, t. VI, cz. II, s. 253-264
***) Strzeżek T., Bitwa o Warszawę 6-7 września 1831 roku, Oświęcim 2015, s. 290, 724.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...