czwartek, 28 lipca 2011

Generał-gubernatora Albiedynskiego Jasnogórska rapsodia, cz. 1

Wertując Akta rządu carskiego dotyczące Jasnej Góry z lat 1868-1914, klaruję całość wydobywanych informacji pod kątem generał-gubernatora Albiedynskiego i rocznicy 500-lecia przeniesienia do Częstochowy obrazu Matki Boskiej, która to wypadła w 1882 roku.


I tak 21 VI/3 VII 1882 r., w poufnej depeszy Ministra Spraw Wewnętrznych hr. Dymitra Tołstoja, pisanym do Konstantina Piotrowicza Pobiedonoscewa oberpolicmajstera, szefa Departamentu Wyznań Obcych, anonsował iż "Mając na uwadze, że rocznica tej świątyni katolickiej, z którą wiąże się historyczne wspomnienie suwerennej Polski, po raz pierwszy będzie obchodzona pod rosyjskim panowaniem, były minister [tj. Ignatiew], nie uważa za możliwe wysłać prośbę biskupa Popiela według przeznaczenia, nie uzgodniwszy jej z generał-gubernatorem warszawskim [Albiedynskim.], że oczekiwane świętowanie nie będzie mieć ogólnopolskiego historycznego charakteru, lecz wyłącznie religijno-katolickie. Warszawski generał-gubernator w odpowiedzi na to szczegółowo wskazał porządek świętowania jubileuszu i środki projektowane, zarówno przez niego jak i rzymsko-katolickie władze.
Tymi środkami, m.in. zabezpiecza się, że jubileuszowa uroczystość nie rozpowszechni się za mury częstochowskiego klasztoru, przy czym sama uroczystość powinna być uproszczona do ostatniej możliwości. Ponadto w celach niedopuszczenia do Częstochowy byłych unitów, którzy mogli by przenikać tam w tłumach pielgrzymów katolickich, generał gubernator adiutant, Albiedynskij, polecił podległym gubernatorom poczytać za najsroższy obowiązek policji bacznie obserwować to, ażeby z miejscowości z byłą grekokatolicką ludnością w ogóle nie były dopuszczane pielgrzymki do Częstochowy.... [...]."
[Źródło: Centralne Państwowe Archiwum Historyczne w Petersburgu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych - Departament Spraw Duchownych, Dieło Czenstochowskii bogomolci [1874-1918] tj. Sprawa częstochowskich pielgrzymów, Zespół 821 Referat 2 Nr 305]

Naówczas naczelnikiem zarządu żandarmerii powiatów częstochowskiego jak i będzińskiego [potem radomszczańskiego] był kpt. Władymir Baranowskij [1873-1885], który podlegał Piotrowskiemu zarządowi gubernialnemu.

Wywód mam nadzieję kontynuować, głownie w odniesieniu do poczynań Albiedynskiego, który w swym raporcie do Jego Cesarskiej Mości Imperatora o sytuacji Królestwa Polskiego w roku 1880, tj. na dwa lata przed powyższymi zdarzeniami tak prawił:
"Patrząc w przyszłość, kiedy z mocy miłosierdzia Waszej Cesarskiej Mości nastąpi ulżenie doli i okazania wspaniałomyślności biskupom, którzy wobec rządu okazali się winnymi, za co ponieśli zasłużoną karę, pozwolę sobie uniżenie odwołać się do wspaniałomyślności Waszej Cesarskiej Mości. Czy Wasza Cesarska Mość łaskawie zechce - w celu zapobieżenia prawdopodobnemu, zarówno ze strony Watykanu, jak i nowych biskupów wszczynaniu starań o ułaskawienie ukaranych zsyłką także katolickich księży parafialnych i innych - Najmiłościwiej rozkazać, nie oczekując na opublikowanie i wypełnienie punktów ostatecznej ugody z Rzymem, by w chili obecnej zezwolić na powrót do dawnych diecezji tym zesłanym księżom, którzy byli wydaleni z nich w trybie administracyjnym. Problem księży zesłanych na mocy formalnych wyroków sądów wojennych za znacznie cięższe przestępstwa mógłby być w przyszłości stopniowo i oddzielnie rozpatrywany w trybie indywidualnym." [Źródło: Najpoddańszy raport warszawskiego generała-gubernatora, generała-adiutanta Albiedynskiego o sytuacji Królestwa Polskiego w 1880 roku [w:] Warszawscy generałowie-gubernatorzy o sytuacji społeczno-politycznej Królestwa Polskiego, Raporty Albiedynskiego i Szuwałowa z lat 1881-1896, pod red. Stanisława Wiecha, Kielce 2007, s. 123, 124.]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...